تو جوان خام سوزی ، سخنم تمام سوزی

دل من مسافر من که خداش یار بادا

حذر از خرد که بندد همه نقش نامرادی

دل ما برد به سازی که گسسته تار بادا

غزلی که می سرایم به تو سازگار بادا

چو بجان من در آئی دگر آرزو نبینی

مگر اینکه شبنم تو یم بی کنار بادا