طوف گلشن ز دو یک گل بگریبانش نیست

دل ز ناز خنک او به تپیدن نرسد

لذتی در خلش غمزه پنهانش نیست

دشت و کهسار نوردید و غزالی نگرفت

چاره این است که از عشق گشادی طلبیم

پیش او سجده گذاریم و مرادی طلبیم

عقل چون پای درین راه خم اندر خم زد