پر کاهی صفت کوه گران می بینم

دانه ئی را که به آغوش زمین است هنوز

شاخ در شاخ و برومند و جوان می بینم

کوه را مثل پر کاه سبک می یابم

انقلابی که نگنجد به ضمیر افلاک

بینم و هیچ ندانم که چسان می بینم

خرم آنکس که درین گرد سواری بیند