مزدک

تولستوی

عقل دو رو آفرید فلسفه خود پرست

درس رضا میدهی بنده مزدور را

دانه ایران ز کشت زار و قیصر بر دمید

مرگ نو می رقصد اندر قصر سلطان و امیر

مدتی در آتش نمرود می سوزد خلیل