هر دو بمنزلی روان هر دو امیر کاروان

مدرسه بلند بانگ بزم فسرده آتشان

فکر گره گشا غلام دین بروایتی تمام

زانکه درون سینه ها دل هدفی است بی نشان

عقل بحیله می برد ، عشق برد کشان کشان

عشق ز پا در آورد خیمه شش جهات را

دست دراز می کند تا به طناب کهکشان