دی مغبچه ئی با من اسرار محبت گفت

بر عقل فلک پیما ترکانه شبیخون به

یک ذره درد دل از علم فلاطون به

اشکی که فرو خوردی از باده گلگون به

آن فقر که بی تیغی صد کشور دل گیرد

از شوکت دارا به از فر فریدون به