از چمن تو رسته ام قطره شبنمی ببخش

هم به نگاه نارسا پرده کشم بروی تو

من بتلاش تو روم یا به تلاش خود روم

عقل و دل نظر همه گم شدگان کوی تو

خاطر غنچه وا شود کم نشود ز جوی تو