ببازاری که چشم صیرفی شور است و کم نور است

خرد نالان که ما عندی بتریاق و لا راقی

چه ملائی چه درویشی چه سلطانی چه دربانی

فروغ کار می جوید به سالوسی و زراقی

نگینم خوار تر گردد چو افزاید به براقی