بزم در کشمکش بیم و امید است هنوز

خضر من از سرم این بار گران پاک انداز

خرد از گرمی صهبا بگدازی نرسید

چاره کار به آن غمزه چالاک انداز

همه را بی خبر از گردش افلاک انداز

میتوان ریخت در آغوش خزان لاله و گل

خیز و بر شاخ کهن خون رگ تاک انداز