دگر آنچنان ادب کن که غلط نخوانم او را

می عشق و مستی او نرود برون ز خونم

که دل آنچنان ندادم که دگر ستانم او را

تو به لوح ساده من همه مدعا نوشتی

بحضور تو اگر کس غزلی ز من سراید

چه شود اگر نوازی به همین که دانم او را