هر چند زمین سائیم برتر ز ثریانیم

انجم بگریبان ریخت این دیده تر ما را

بیرون ز سپهر انداخت این ذوق نظر ما را

دانی که نمی زیبد عمری چو شرر ما را

شام و سحر عالم از گردش ما خیزد

دانی که نمی سازد این شام و سحر ما را