بتو باز می سپارم دل بیقرار خود را

به تسلئی که دادی نگذاشت کار خود را

چه دلی که محنت او ز نفس شماری او

که بدست خود ندارد رگ روزگار خود را

بضمیرت آرمیدم تو بجوش خود نمائی