گرفتم این که چو شاهین بلند پروازی

چه قاصدی که وجودش تمام پیغام است

گمان مبر که نصیب تو نیست جلوه دوست

درون سینه هنوز آرزوی تو خام است

بهوش باش که صیاد ما کهن دام است

به اوج مشت غباری کجا رسد جبریل

بلند نامی او از بلندی بام است