وا سوخته ئی یک شرر از داغ جگر گیر

نالیدی و تقدیر همان است که بود است

آن حلقه زنجیر همان است که بود است

نومید مشو ناله کشیدن دگر آموز

یک چند بخود پیچ و نیستان همه در گیر

چون شعله بخاشاک دویدن دگر آموز