گمان مبر که همین خاکدان نشیمن ماست

خیال من به تماشای آسمان بود است

بدوش ماه به آغوش کهکشان بود است

که هر ستاره جهان است یا جهان بود است

به چشم مور فرومایه آشکار آید

هزار نکته که از چشم ما نهان بود است