که جز تو هر چه درین دیر دیده ام صنم است

چو موج می تپد آدم به جستجوی وجود

هنوز تا به کمر در میانه عدم است

بیا که مثل خلیل این طلسم در شکنیم

اگر به سینه این کائنات در نروی

نگاه را به تماشا گذاشتن ستم است

غلط خرامی ما نیز لذتی دارد