جگر بحر شکافید و به سینا نرسید

ایخوش آن جوی تنک مایه که از ذوق خودی

در دل خاک فرو رفت و بدریا نرسید

از کلیمی سبق آموز که دانای فرنگ

عشق انداز تپیدن ز دل ما آموخت

شرر ماست که برجست و به پروانه رسید