شعله ئی آشفته بود اندر بیابان شما

مهر و مه دیدم نگاهم برتر از پروین گذشت

ریختم طرح حرم در کافرستان شما

تا سنانش تیز تر گردد فرو پیچیدمش

فکر رنگینم کند نذر تهی دستان شرق

پاره لعلی که دارم از بدخشان شما

میرسد مردی که زنجیر غلامان بشکند