خوش نگاریست ولی خوشتر از آن می بایست

این مه و مهر کهن راه بجائی نبرند

انجم تازه به تعمیر جهان می بایست

هر نگاری که مرا پیش نظر می آید

گفت یزدان که چنین است و دگر هیچ مگو

گفت آدم که چنین است چنان می بایست