به چشمی جلوت خود را ببیند

نگه از جلوه او ناشکیب است

تجلی های او یزدان فریب است

به چشمی خلوت خود را ببیند

اگر یک چشم بر بندد گناهی است

اگر با هر دو بیند شرط راهی است

ز جوی خویش بحری آفریند