گهی نادیده بر وی سجده پاشیم

گهی خود را ز ما بیگانه سازد

گهی ما را چو سازی می نوازد

گهی از سنگ تصویرش تراشیم

گهی هر پرده فطرت دریدیم

جمال یار بیباکانه دیدیم

چه سودا در سر این مشت خاکست