پشیمان شد از کشتن یار خویش

دلت را ببندوی رنجه مدار

که اوچون ازین کشتن آگاه شد

همانا که با باد همراه شد

کزان تیره دانست بازار خویش

چنین گفت کنکس که دشمن ز دوست

نداند مبادا ورا مغز و پوست