به افسون نگاهی رام کردند

تماشا گاه مرگ ناگهان را

جهان ماه و انجم نام کردند

اگر یک زره اش خوی رم آموخت

قرار از ما چه میجوئی که ما را

اسیر گردش ایام کردند

خودی در سینه چاکی نگهدار