که من مانند رومی گرم خونم

کسی کو دیده را بر دل گشود است

شراری کشت و پروینی درود است

شراری جسته ئی گیر از درونم

وگرنه آتش از تهذیب نوگیر

برون خود بیفروز ، اندرون میر