آدمی یزدان کشی آدم پرست

خاکدانی با فروغ و بی فراغ

چهره او از غلامی داغ داغ

آدم او صورت ماهی به شست

تا اسیر آب و گل کردی مرا

از طواف او خجل کردی مرا

این جهان از نور جان آگاه نیست