ماه و اختر را خرام آموختند

رنگ حیرت خانه ایام ریخت

هر کجا از ذوق و شوق خود گری

نعره «من دیگرم ، تو دیگری»

صد چراغ اندر فضا افروختند

بر سپهر نیلگون زد آفتاب

خیمه زر بفت با سیمین طناب