در وجود او نه کم بینی نه بیش

می توان افلاک را از هم شکست

باش تا عریان شود این کائنات

شوید از دامان خود گرد جهات

خویش را بینی ازو ، او را ز خویش

نکته «الا بسلطان» یاد گیر

ورنه چون مور و ملخ در گل بمیر