هر زمان نزدیک تر نزدیکتر

آنچه بالا بود ، زیر آمد نظر

تیره خاکی برتر از قندیل شب

سایه من بر سر من ای عجب

تا نمایان شد کهستان قمر

گفت «رومی از گمانها پاک شو

خوگر رسم و ره افلاک شو