چشم او صد کاروان را رهزنی

قسمت او ابر و باد و آب نی

تشنه و آبی بجز سیماب نی

برکران دیدم زنی نازک تنی

کافری آموز پیران کنشت

از نگاهش زشت خوب و خوب زشت

گفتمش تو کیستی نام تو چیست