صحبتی با آب و گل ورزیده ئی

عشق از سوداگریهای تو خوار

مهر تو آزار و آزار نهان

کین تو مرگ است و مرگ ناگهان

بنده را از پیش حق دزدیده ئی

حکمتی کو عقده اشیا گشاد

با تو غیر از فکر چنگیزی نداد