داند آن مردی که صاحب جوهر است

بنده را از پیش حق دزدیده ئی

حکمتی کو عقده اشیا گشاد

با تو غیر از فکر چنگیزی نداد

جرم تو از جرم من سنگین تر است

از دم او رفته جان آمد بتن

از تو جان را دخمه میگردد بدن