همچو موج این سر کشید و آن رمید

آدم این نیلی تتق را بر درید

آنسوی گردون خدائی را ندید

در دل آدم بجز افکار چیست

جانش از محسوس می گیرد قرار

بو که عهد رفته باز آید پدید

زنده باد افرنگی مشرق شناس