از تو می آید مرا بوی دوام

ای نخیل دشت تو بالنده تر

بر نخیزد از تو فاروقی دگر

ای جهان مومنان مشک فام

زندگانی تا کجا بی ذوق سیر

تا کجا تقدیر تو در دست غیر

بر مقام خود نیائی تا به کی