ملک یزدان را به یزدان باز ده

داغم از کاری که شایان تو نیست

گر تو باشی صاحب شی می سزد

ور نباشی خود بگو کی می سزد

تا ز کار خویش بگشائی گره

زیر گردن فقر و مسکینی چراست

آنچه از مولاست میگوئی ز ماست