شیشه خود را به سنگ خود شکست

زیر گردن فقر و مسکینی چراست

آنچه از مولاست میگوئی ز ماست

بنده ئی کز آب و گل بیرون نجست

ایکه منزل را نمی دانی ز ره

قیمت هر شی ز انداز نگه

تا متاع تست گوهر ، گوهر است