جهان را یکی بارور شاخ باش

بدو گفت راهب که پوزش مکن

بپرس از من از بودنیها سخن

بدین آمدن شاد و گستاخ باش

که یزدان تو را بی نیازی دهد

بلند اخترت سرفرازی دهد

ز قیصر بیابی سلیح و سپاه