تا نصیب از درد آدم داشتم

زانکه بعد از دید نتوان گفت نیست

من «بلی» در پرده «لا» گفته ام

گفته من خوشتر از نا گفته ام

قهر یار از بهر او نگذاشتم

شعله ها از کشتزار من ارمن دمید

او ز مجبوری به مختاری رسید