زشتی خود را نمودم آشکار

قهر یار از بهر او نگذاشتم

شعله ها از کشتزار من ارمن دمید

او ز مجبوری به مختاری رسید

با تو دادم ذوق ترک و اختیار

تو نجاتی ده مرا از نار من

وا کن ای آدم گره از کار من