خطه ای هر جلوه اش گیتی فروز

ملک و دینش از مقام خود فتاد

می ندانی خطه هندوستان

آن عزیز خاطر صاحبدلان

در میان خاک و خون غلطد هنوز

در گلش تخم غلامی را که کشت

این همه کردار آن ارواح زشت