بدو گفت گستهم کای شهریار

ازان پس نباشد بجز کام تو

اگر چند بد گردد این بدگمان

همانش بدست تو باشد زمان

دلت را بدین هیچ رنجه مدار

به پاکیزه یزدان که ماه آفرید

جهان را بسان تو شاه آفرید