دل مده با آنچه بگذشت ای پسر

گل گمان دارد که بندم آشیان در گلستان»

غنی

گفت رومی «آنچه می آید نگر

شاعر رنگین نوا طاهر غنی

فقر او باطن غنی ، ظاهر غنی

نغمه ئی می خواند آن مست مدام