موجه ئی می گفت با موج دگر

این همان باد است کز تاثیر او

کوهسار ما بگیرد رنگ و بو

هیچ میدانی که روزی در ولر

چند در قلزم به یکدیگر زنیم

خیز تا یک دم بساحل سر زنیم

زاده ما یعنی آن جوی کهن