شهر ها زیر سپهر لاجورد

ملتی بر خیزد از خاک قبور

غم مخور ای بنده صاحب نظر

بر کش آن آهی که سوزد خشک و تر

سوخت از سوز دل درویش مرد

سلطنت نازکتر آمد از حباب

از دمی او را توان کردن خراب