تو ندانی جان چه مشتاقانه داد

نامش از خورشید و مه تابنده تر

خاک قبرش از من و تو زنده تر

عشق رازی بود بر صحرا نهاد

از نگاه خواجه بدر و حنین

فقر سلطان وارث جذب حسین

رفت سلطان زین سرای هفت روز