اندرو هنگامه های زندگی است

سوختم از گرمی اشعار تو

بر زبانم رفت از افکار تو

گفت این بیتی که بر خواندی ز کیست

با همان سوزی که در سازد بجان

یکدو حرف از ما به کاویری رسان

در جهان تو زنده رود او زنده رود