فطرت او خوگر تکرار نیست

چیست آئین جهان رنگ و بو

جز که آب رفته می ناید بجو

زندگانی را سر تکرار نیست

زیر گردون رجعت او را نارواست

چون ز پا افتاد قومی برنخاست

ملتی چون مرد ، کم خیزد ز قبر