در جهان چون مردی و چون زیستی

زندگی خواهی خودی را پیش کن

چار سو را غرق اندر خویش کن

باز بینی من کیم تو کیستی

زنده رود

پوزش این مرد نادان در پذیر

پرده را از چهره تقدیر گیر