می رود روشنتر از دست کلیم

می کنی هر ذره را روشن ضمیر

از تو این سوز و سرور اندر وجود

از تو هر پوشیده را ذوق نمود

زورق زرین تو در جوی سیم

پرتو تو ماه را مهتاب داد

لعل را اندر دل سنگ آب داد