من نمیدانم چه افسون می کند

تا دلی در سینه آدم نهد

عزم و تسلیم و رضا آموزدش

در جهان مثل چراغ افروزدش

روح را در تن دگرگون می کند

صحبت او هر خزف را در کند

حکمت او هر تهی را پر کند