صدق و اخلاص و نیاز و سوز و درد

از دو حرف «ربی الاعلی» شکن

فقر خواهی از تهی دستی منال

عافیت در حال و نی در جاه و مال

نی زر و سیم و قماش سرخ و زرد

بگذر از کاوس و کی ای زنده مرد

طوف خود کن گرد ایوانی مگرد